FOD-002 [รั่วไหลไม่เซ็นเซอร์] [หมูขี้เหร่กับผีเสื้อผู้โดดเดี่ยว] "ถ้าฉันเป็นสามีของคุณ ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณรู้สึกโดดเดี่ยวขนาดนี้..." คำวิเศษคำเดียวที่ทำให้ฉัน ซึ่งเป็นคนเนิร์ด มองทะลุเข้าไปในใจของแม่บ้านที่พึ่งพาคนอื่นและมีปัญหาทางจิตใจ ดักจับเธอไว้ในใจ และเล่นงานเธอ (FOD-002)

“ใครก็ได้ ช่วยฉันด้วย...” การถูกสามีทำร้ายจิตใจ ความกดดันจากแม่สามี ความโดดเดี่ยวในที่ทำงาน เหลือเพื่อนสนิทอยู่ที่บ้านเกิด ไม่มีใครให้ระบายความในใจ ไม่มีที่พึ่งพิงทั้งที่บ้านและที่ทำงาน... แม่บ้านเหงาๆ เหล่านี้จึงเริ่มใช้แอปหาคู่โดยไม่ตั้งใจ ที่นั่นพวกเธอได้พบกับชายวัยกลางคน เขาขาดความสุภาพ ต้องการมีเพศสัมพันธ์ทันทีหลังจากพบกัน ไม่มีเงินและไม่มีความทะเยอทะยาน สิ่งที่เขามีคือร่างกายที่น่าเกลียด อ้วน และขี้เกียจ เขาเป็นตัวอย่างของความไม่น่าดึงดูด และพูดตามตรง เขาไม่ใช่สเปคของพวกเธอเลย แต่ก่อนที่พวกเธอจะรู้ตัว ความร่าเริงและความใจดีของชายคนนั้นก็ค่อยๆ เยียวยาพวกเธอ “ผู้ชายแบบนั้นมีอะไรดีนักหนา?” พวกเธอรู้ว่าทุกคนพูดถึงเขาแบบนั้น แต่ผู้หญิงเหล่านั้นก็หลอกตัวเองว่า “มีแต่ฉันเท่านั้นที่เข้าใจเขา” “มีแต่เขาเท่านั้นที่เข้าใจฉัน” และพวกเธอก็พึ่งพาเขาจนมองข้ามทุกสิ่งรอบตัวไป ชายคนนั้นซ่อนธรรมชาติที่แท้จริงของเขาไว้ และยังคงชักชวนผู้หญิงเหล่านั้นมาพบกันอีกในปัจจุบัน คำพูดหวานๆ ที่เขาพูดอาจเป็นคำโกหกทั้งหมด ถึงอย่างนั้นพวกเธอก็ไม่อาจต้านทานความเหงาได้ พวกเธอรู้ตัวว่าทำผิดพลาด แต่ก็หนีพ้นบึงนี้ไปไม่ได้ เรื่องราวแห่งความสิ้นหวังที่เขียนโดยผู้หญิงที่แต่งงานแล้วสามคน